Köşe Yazıları

huzur etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
huzur etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

27 Nisan 2013 Cumartesi

O'na İhtiyacın Vardır Senin



İnsanın heyecanla bekleyeceği bir şey olmalı.
Günleri saymasına sebep olacak bir şey.
Kalbinin atmasına, rüyalarına girmesine kadar benliğine işleyecek önemli bir şey.
Bedeninde özgürce taşıyabileceği ancak herkesten sakınacağı bir şey.


Sevmek olmalı bir insanın içinde.


Sorgusuz, sualsiz.
Sebep-sonuç aramadan.
Neden-niçin ya da ne zaman-nasıl sorularını sormadan.
Başını usulca yaslayıp güvende hissede bileceği bir göğüs ya da üşümüş ellerini ısıtabileceği bir el.


Aslında her şeyden çok; sen olmayan bir diğer kişiye ihtiyacı vardır insanın.

20 Şubat 2013 Çarşamba

Huzur

Huzur;
Bazen bir ev
Bazen kışın soğukluğunda içinizi ısıtan bir anne çorbası
Bazen sevgili kolları
Bazen bir dost kahvesi
Bazen temiz bir gömlek
Bazen ise farklı renk giyilen çoraplardır.

Huzur, insanın ağlamak istediğinde gözyaşlarını saklamasını sağlayan yerdir.

Kimsenin bilmediği ıssız bir ada misalidir huzuru bulduğunuz yer. Ne kadar göz önünde olsa da sizi saklamayı sağlayan en iyi yerdir. Metrelerce yüksek duvarlarla çevrilmiş en iyi şekilde korunduğunuzu hissettiğiniz yerdir.


Özlemlerin son bulduğu, mesafelerin yok olduğu, yalnızlığın anlamsızlaştığı, mutsuzluğun buharlaştığı, kahkahaların yankılandığı, yaşadığınız en uzun gün, çıkılan en güzel yolculuk, yeni bir başlangıç, güven duygusu, melodisini yitirmemiş bir şarkı, yarımın bütüne dönüşmesi, sıcacık bir nefes, parmaklarınızın ucunda hissettiğiniz, kelimelerin bittiği noktadır.. Huzur.


Hiçbir zaman bir sonu yokmuş hissini veren, tanımını tam olarak yapamadığınız ama sıcaklığını avucunuzda, yüreğinizde hissettiğiniz şeydir huzur.
Her zaman en uzakmış gibi duran ama en yakınınızda olan şeydir.
Huzurdur.
O'dur.
Siz'sinizdir.



5 Mart 2012 Pazartesi

Bir tren yolculuğu, bazen huzura doğru kesilmiş bir bilettir.

+ İki kişilik olsun.
- Gidiş dönüş?
+ Sadece gidiş. Dönüşe karar vermedik daha.

Mutluluk; ellerimizle tutup, çekiştirerek büyütebileceğimiz bir nesne gibidir. Soyut varlıkların arasında, somutlaştırılmaya en çok ihtiyaç duyan şeydir.


Çıkacağımız yolculuklara -uzun ya da kısa-. Okuyacağımız kitaplara, şiirlere, karikatürlere. İzleyeceğimiz filmlere. Birlikte yapacağımız yemeklere. İçeceğimiz içkilere kadehim.
Sadece, bize.